Zarząd Danyła Romanowycza
Danyło Romanowycz był synem potężnego księcia Romana Mstysławycza z dynastii Riurykowyczów, który w 1199 r. zjednoczył księstwa Halickie i Wołyńskie i założył nowe państwo. Nic dziwnego, że Roman Mstysławycz został nazwany Wielkim, ponieważ wiele zrobił dla ukształtowania swojego państwa. W szczególności nawiązał stosunki z Bizancjum, zawierając nowy sojusz, który podniósł prestiż księstwa Halicko-Wołyńskiego oraz jego przywódcy.
Współcześnicy uważali Romana Mstysławycza za autokratę całej Rusi i władcę na wszystkich ziemiach ruskich.
Książę Danylo kontynuował pracę swojego wielkiego ojca. Po śmierci Romana Mstysławycza zaczął rządzić państwem oraz budować i rozwijać go. Jego wiernym sojusznikiem był jego młodszy brat Wasylko Romanowycz.
Ale w latach 1238-1241 Mongołowie zniszczyli Ruś i podbili większość jej terytorium. Danyło Romanowycz próbował ożywić Ruś, angażując dla tego europejskich sojuszników.
W 1253 roku Danyło Romanowycz został koronowany przez papieża Innocentego IV i został pierwszym królem Ukrainy i Rusi. Królestwo Ruskie stało się silnym państwem europejskim, które istniało do 1454 roki. W XIII-XIV wieku miało wpływ na bieg historii Europy, stając się w rzeczywistości barierą dla Europy od inwazje tatarsko-mongolskiej. W ten czas na terenach królestwa odbyło się zakończenie tworzenia etnosu ukraińskiego.
Przed wami jest teraz scena spotkania Danyła Romanowycza z jego bratem Wasylkiem pod Lwowem, który to budował Łew, syn księcia Danyła.
Miasto stało się jednym z politycznych i gospodarczych centrów Europy Wschodniej, a później stolicą Królestwa Rusi.
Na fabule możemy zobaczyć także węgierskiego króla Belę IV, z którym w dzieciństwie
przyjaźnił się Danyło Romanowycz. Bela IV zawarł sojusz z Królestwem Ruskim i zapieczętował jego małżeństwem córki Konstancji z synem króla Danyła Łewem.