Społeczność Ormiańska we Lwowie
Społeczność ormiańska rozpoczęła swoją historię we Lwowie w XI wieku, kiedy żołnierze ormiańscy służyli w wojskach książąt ruskich. Na przykład w armii księcia Wołodymyra Kijowskiego żołnierze ormiańscy brali udział w wyprawach po terenach, na których później powstało miasto Lwów.
W 1230 roku książę Danyło Hałycki zaprosił do służby także żołnierzy z Armenii. Od 1267 roku społeczność ormiańska we Lwowie stała się jedną z najbardziej wpływowych, a Lwów – centrum diecezji Ormiańskiej.
W latach 1356–1363 wybudowano Ormiańską katedrę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny pod kierunkiem architekta Deringa i mistrzów armeńskich. Konsekrowana w 1367 roku. Katedra stała się głównym kościołem diecezji na Rusi.
Za panowania królów polskich ormiańska społeczność otrzymała specjalne przywileje, które decydowały o jej samorządzie, a tym samym były oznakami autonomii ormiańskiej. Takie przywileje samorządu zostały wydane po raz pierwszy w 1356 roku.
W 1510 roku społeczność ormiańska otrzymała od króla Zygmunta prawo do własnego sądownictwa.
Społeczność ormiańska wniosła wielki wkład w rozwój Lwowa zarówno podczas budowania miasta, jak i w przyszłości. Ponieważ muzeum to przedstawia historię starożytnego Lwowa, do 1773 roku historia Ormian we Lwowie do dziś zostanie omówiona w Muzeum Historii Lwowa, które zostanie otwarte w 2021 roku.
